πού θα πάω πάλι απόψε μόλις αποκοιμηθώ;
άραγε θα ταξιδέψω σε εκείνο το νησί γεμάτη λαχτάραή μήπως θα τρέξω και θα ουρλιάξω στο χείλος ενός γκρεμού;
μήπως θα πιαστώ χέρι χέρι με τους ανθρώπους που αγάπησα κι έχασα
ή θα τους χαιρετώ από μακριά;
θα παραμιλώ από λύπη και θυμό
ή θα χαμογελώ;
θα νιώθω ζεστασιά επειδή με αγκάλιασες πριν ώρα
ή θα τρέμω επειδή έδωσα χώρο και χρόνο σε αγνώστους να με πληγώσουν;
θα ονειρευτώ ένα μέλλον φωτεινό
ή θα βουλιάξω σε ένα μαύρο σκοτάδι;
και το πιο σημαντικό
όταν ξυπνήσω θα νιώσω πόση αξία έχει ό,τι έχω διπλα μου, γύρω μου, μέσα μου;
θα καταλάβω πως όλα είναι εδώ τώρα;
και είναι ωραία..
ποτέ δεν θυμάμαι τα όνειρά μου... τι κρίμα...
Φ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου